توجه به روايت صحيح بخاري

به اين روايت از صحيح بخاري توجه کنيد

سعد بن عباده بيمار شد، رسول اللَّه ‏صلي الله عليه وآله وسلم با عبدالرحمن بن عوف و سعد وقاص و ابن مسعود به عيادت او رفتند، اهل بيت سعد بن عباده دور او جمع و او را احاطه کرده بودند رسول اللَّه‏صلي الله عليه وآله وسلم احوال او را پرسيد و شروع کرد به گريه کردن، همراهان حضرت نيز با ديدن گريه رسول اللَّه ‏صلي الله عليه وآله وسلم شروع به گريه کردند، سپس رسول اللَّه ‏صلي الله عليه وآله وسلم فرمود: خداوند به گريه و اشک چشم و حزن قلب، کسي را عذاب نمي‏کند، بلکه بواسطه زبان که حرفهايي که نبايد بزند و مي‏زند، عذاب مي‏کند يا ترحم مي‏کند، [سپس در ادامه روايت نقل کرده‏اند که] بدرستي که ميّت به سبب اينکه اهلش بر او گريه مي‏کند، عذاب مي‏شود. و عمر بن الخطاب اين گونه بود که در گريه بر مرده با عصا کتک مي‏زد و سنگ پرتاب مي‏کرد و خاک مي‏پاشيد.

شايد برخي برخوردهاي آنان نيز از اينگونه روش‏ها الهام گرفته باشد.

«و کان عمر رضي اللَّه‏عنه يضرب فيه بالعَصاء و يَرمِي بالحجارة و يَحثي بِالتُّراب». [1] .

[1] صحيح‏بخاري، کتاب‏الجنائز باب البکاء عند المريض، ص209، ح1304 و صحيح مسلم، کتاب الجنائز «باب البکاء علي الميت» ص 394، ح 924.