نتيجه گيري
از آنچه بيان شد معلوم گرديد که احتياط يا افضل آنستکه در ميقاتها تلبيه را آهسته بگوييم و نيز معلوم شد که اگر زنها با صداي بلند تلبيه بگويند و مرد نامحرم بشنود به نظر بعضي مراجع اشکال دارد و معلوم گرديد که در هيچ جا بلند گفتن تلبيه از بانوان خواسته نشده است همچنين معلوم شد که دعاي مرضيّ خداوند سبحان دعايي است که بطور آرام، مخفي، همراه با خشوع و خضوع و خالي از هرگونه ريا و خودنمايي باشد، بهترين دعا، دعايي است که موجب تضييع حقوق ديگران و حواس پرتي سايرين نشود بر اين اساس لازم است زائران محترم از هرگونه سر و صدا خصوصاً دعاهاي دستهجمعي پرهيز کنند، دعا را که اصل عبادات است به تظاهرات مبدّل نسازند، از شورآفريني و هيجانهاي بيمورد خودداري کنند، در ميقاتها و در حال طواف و سعي بحال خود باشند، با وقار و حضور قلب و توجه به خدا حرکت و دعا کنند، از هرگونه رفتار و دعايي که موجب اعتراض مسلمانان و اهل سنّت ميشود پرهيز کنند، از دعا خواندن دستهجمعي و شعارگونه خصوصاً همراه با زنها، جدّاً خودداري کنند.
فَبَشِّرْ عِبَادِي الَّذِينَ يَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَيَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ أُوْلَئِکَ الَّذِينَ هَدَاهُمْ اللَّهُ وَأُوْلَئِکَ هُمْ أُوْلُوا الْأَلْبَابِ [1] صدق اللَّه العلي العظيم.
و آخر دعوانا ان الحمد للَّه رب العالمين.
[1] سوره زمر / 17.